Archieven

De Republiek van Farahaat

Zodra ik in het gezelschap van mijn bewaker een voet over de drempel had gezet, werd ik bevangen door een onverwachte vlaag van zwaarmoedigheid. Dit was weliswaar niet de eerste keer dat ik op het politiebureau kwam, maar het was wel de eerste keer dat ik het bij avond zag. Dat was ongetwijfeld de reden waarom ik me in een onderaardse loopgraaf waande, die niets met het heden of zelfs met het recente verleden te maken had. De muren waren voor de helft bedekt met een zwarte, verfachtige substantie en de andere helft was gehuld in een grijze nevel. De witte spatten die hier en daar te zien waren, maakten het geheel er niet aantrekkelijker op.